Karen Vibes

လွတ်လပ်သောကရင့်သမိုင်းသုတေသနအသင်း

ပဲခူးရိုးမတိုင်းသမိုင်း

၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ရန်သူသည် ထုံးကြီး၊ စာဘူးတောင်း တို့ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက် လိုက်သည့် အချိန်အထိ၊ ပဲခူးတိုင်းတွင် ကရင်လက်နက်ကိုင်ဟူ၍ တဦး တယောက် မျှပင် မရှိသေးချေ။ အရှေ့တိုင်းတွင်ရှိနေသော စောဘဦးကြီး၏ မေတ္တာ ရပ်ခံချက် ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်စိုင်းကေ၊ ဆရာစကောလယ်တော၊ ဗိုလ်ရောလေ တို့သည် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်မှ အရှေ့တိုင်းသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ အရှေ့တိုင်းခရီးတွင် ပဲခူးရိုးမကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်သည်။ လုံခြုံရေးအတွက် ဗိုလ်ကြီး စီးပလိန်းအပြင် ဗိုလ်နော်တယ်၊ ဗိုလ်တာမလာ၊ ဗိုလ်ဘီလူး၊ ဗိုလ်သံပြားတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဗိုလ်ချုပ်စိုင်းကေနှင့်အဖွဲ့သည် ဧပြီလလယ်လောက်တွင် ဇောင်းတူသို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့သည်။ ဤဒေသကို ဖြတ်သန်းစဉ်တွင် အချက်အခြာကျသော နေရာဖြစ် ကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်းနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ရန် အတွက်၊ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များ ထားရှိရန်နှင့် ဒေသအုပ်ချုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို လည်း ချမှတ်သင့်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နယ်မြေအားဖြင့် အတော်အတန် ကျယ်ဝန်း ပြီး ကျွန်းသစ် အများအပြားလည်း ခုတ်လှဲထားသည့်အပြင် မခုတ်လှဲရသေးသော ကျွန်းသစ် အများအပြား ရှိနေသေးကြောင်းကို တွေ့ရသည်။ ဝင်ငွေကောင်းသော ဒေသဖြစ် လာ နိုင်သည့်အတွက် ဗိုလ်ကြီးစီးပလိန်း၏ စစ်တပ်ကို တိုးခ့ျဲတည်ဆောက်ရန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်၊ ဇောင်းတူတွင် တလခန့် နေထိုင်ပြီး အကူအညီ ပေးခဲ့သည်။ 

အုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းအတွက် လူသစ်များ ခေါ်ယူပြီး ဆောင်ရွက်စေသည်။ သာယာဝတီမြို့တွင် နေထိုင်သော၊ သစ်တော အရာရှိဟောင်းများ ဖြစ်သည့် ပဒိုမောင်ခင်၊ ပဒိုချတိုး တို့ကို ခေါ်ယူပြီး သစ်တောလုပ်ငန်းကို ကြပ်မတ်စေခဲ့သည်။ စစ်တပ်ကိုလည်း တိုးခ့ျဲခဲ့ရာ ဗိုလ်စီးပလိန်းတပ်သည် လူအင်အား (၁၀၀)ခန့် ရှိလာ လေသည်။ ပဲခူးရိုးမတွင် အုပ်ချုပ်ရေး လုပ်ငန်းများ စနစ်တကျ ရှိလာသောအခါမှ၊ အရှေ့တိုင်းသို့ ခရီးဆက်ခဲ့ လေသည်။

၁၉၅၁ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ဗိုလ်စီးပလိန်းသည် ပြည်မြို့ရှိ ကရင် လက်နက်ကိုင်တပ်ရင်းမှ ကစင့်ကလျားဖြစ်နေသော တပ်သားများကို စုစည်းပြီး၊ တပ်ရင်းတရင်း ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုတပ်ရင်းနှင့် သာယာဝတီ တောင်ပိုင်းကို အခြေခံ သော တပ်ရင်း (၁၇)ကို ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး၊ တပ်မဟာ (၁)ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထိုတပ်မဟာကို တပ်မဟာ(၆)ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ တပ်မဟာ(၆)ကို မြစ်ဝကျွန်းပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ တပ်မဟာမှူးမှာ ဗိုလ်ကြီးစီးပလိန်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ 

၁၉၅၁ ခုနှစ် နှစ်ကုန်၊ ၁၉၅၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ရန်သူတပ်မှူး ဗိုလ်ချုပ် ကျော်ဇော ဦးဆောင်သည့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ် စစ်ဆင်ရေးတွင် ကော်သူးလေ တပ်မဟာ (၁) နယ်မြေဖြစ်သော၊ ညောင်တုန်း၊ ဓနုဖြူ၊ ပန်းတနော် နယ်မြေနှင့် အခြား တပ်မများ သို့၊ ကြည်း၊ ရေ၊ လေ တပ်များဖြင့်၊ ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်ရာ တပ်မဟာမှူး ဗိုလ်ချုပ်ကော်ထူးက တပ်ရင်း(၁၈)နှင့်အတူ အမျိုးသ္မီး အိမ်ထောင်သည် (၂,၀၀၀)ကျော် တို့ကို ပဲခူးအနောက်ခြမ်း တောင်ခြေသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်တပ်ရင်း တပ်ဖွဲ့များနှင့် ရန်သူကို ခုခံ ကာကွယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ရန်သူ အများအပြား သေကြေ ဒဏ်ရာ ရခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရန်သူသည် အဆမတန် များပြားသော အင်အားဖြင့် တပ်မဟာ(၁) နယ်မြေကို ဝိုင်းပတ် ပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် ကျန် တပ်မဟာမှ တပ်ရင်း တပ်ဖွဲ့များအားလုံး၊ နယ်မြေကို စွန့်ခွာခဲ့ပြီး၊ ပဲခူးအနောက်ခြမ်း ဒေသသို့ ဆုတ်ခွာ ခဲ့ကြသည်။ တပ်မဟာ(၁)မှ တပ်ရင်းများသည် ပဲခူးသို့ ဆုတ်ခွာစဉ် တပ် တခ့ျိုကို ချန်လှပ်ထား ခဲ့ပြီး ရန်သူကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရင်း လူထုအား စည်းရုံးရန် တာဝန် ပေးအပ် ခဲ့သည်။ 

၁၉၅၁- ၅၂။ ပဲခူး အနောက်ခြမ်းတွင် စခန်းချလာသော၊ တပ်မဟာ(၁) တပ်ရင်းများသည် အရှေ့ခြမ်းတွင် အခြေပြုထားသော ဗိုလ်စီးပလိန်း၏ တပ်မဟာ (၆)မှ တပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ ပူးပေါင်းပြီး သာယာဝတီအကြား မီးရထားလမ်း၊ ကား လမ်းမပေါ်ရှိ မြို့အများအပြားကို တိုက်ခိုက်ရာ လက်နက်ပစ္စည်း ကိရိယာများ၊ အဝတ် အထည်များ အများအပြားကို သိမ်းပိုက်ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ 

ပဲခူးတိုင်း၏ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေဖြစ်သော ကွမ်းချောင်းအထက်ပိုင်း နယ်မြေ သည် တောင်ငူခရိုင်တွင် ပါဝင်သည်။ တောင်ငူရှိ တောင်ပေါ်ဒေသတွင် ကရင်အများ အပြား နေထိုင်သော ကရင်ရွာ အများအပြားလည်း ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ထိုဒေသများမှာ ဗကပ တို့၏ အုပ်ချုပ်ရေး နယ်မြေများ ဖြစ်သည်။ ပဲခူးရိုးမ တောင်ပေါ် ဒေသတွင် ကရင်ရွာပေါင်း (၂၀)မျှရှိပြီး၊ အိမ်ခြေအားဖြင့် (၅၀၀)ခန့် ရှိသည်။ လူဦးရေ နည်းပါးလှ သည့် နယ်မြေလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပ်မဟာ  တခုသာ ထားရှိပြီး ဗဟို ဋ္ဌာနချုပ်လက်အောက်တွင် ဖွဲ့စည်းထားရှိကာ ခရိုင်တခုလျှင် တပ်ရင်း တရင်းသာ  ရှိသည်။